Een cliënt wil naar buiten, maar er is op dat moment geen begeleider beschikbaar om mee te gaan. Op een woonzorgafdeling kan dit leiden tot uitstel, frustratie en onrust bij de cliënt. Die onrust kan zich vervolgens ook overdragen op andere cliënten en de afdeling. Het onderzoek naar het Miles zorghorloge laat zien dat begeleiding op afstand in zulke situaties een alternatief kan bieden.
Rond de start van de pilot konden zorgprofessionals en hun collega’s tijdens voorlichtingsbijeenkomsten zelf met het horloge wandelen. In een vragenlijst gaven 46 deelnemers daarna aan wat zij van Miles verwachtten. Zij voorzagen onder meer dat zorgprofessionals beter contact konden houden met cliënten, sneller konden handelen en cliënten met meer vertrouwen zelfstandig naar buiten konden laten gaan.
Veel van deze verwachtingen kwamen terug tijdens de pilot, die in totaal één jaar duurde en waarbij zes woonzorgafdelingen gefaseerd aansloten. Meer dan twintig cliënten maakten tijdens de pilot gebruik van het zorghorloge. Zorgprofessionals maakten vooraf afspraken met de cliënt over tijd en gebied. Bij een alarmmelding konden zij zien waar de cliënt zich bevond, contact opnemen en bepalen welke ondersteuning nodig was. Meldingen werden meestal binnen twee minuten door de meldkamer aan de afdeling doorgegeven.
Miles veranderde ook de dagelijkse dynamiek op de afdeling. Wanneer geen begeleider beschikbaar was om mee naar buiten te gaan, moesten cliënten soms uren wachten. Volgens begeleiders kon dit spanning en frustratie veroorzaken, die zich ook op andere cliënten konden overdragen. Met Miles waren cliënten minder afhankelijk van de beschikbaarheid van een begeleider. Begeleiders rapporteerden daardoor minder zorgen, meer controle op afstand, meer rust op de afdeling en minder prikkels voor andere cliënten.
Ook de inhoud van het werk veranderde. Afspraken over tijd en gebied werden vooraf concreet vastgelegd. Het verloop van de wandeling bood achteraf een basis om met de cliënt te bespreken wat goed ging en welke volgende stap mogelijk was. Dit kon onduidelijkheid en discussie over afspraken verminderen. Een daadwerkelijke afname van conflicten is tijdens de pilot echter niet afzonderlijk gemeten. In plaats van altijd fysiek mee te wandelen, kreeg de zorgprofessional meer een coachende rol: samen doelen stellen, op afstand ondersteunen en achteraf reflecteren.
Het instellen, uitgeven en innemen van het horloge en het afhandelen van alarmmeldingen kostten gemiddeld tien minuten per gebruik. Volgens het onderzoek was dat ongeveer 10% van de tijd die een volledige begeleide wandeling zou kosten. De resterende tijd konden zorgprofessionals aan andere werkzaamheden besteden.
De pilot geeft daarmee duidelijke aanwijzingen voor tijdsbesparing, minder onrust en een andere inzet van zorgprofessionals. Of hierdoor ook de totale werkdruk afneemt, is nog niet vastgesteld. Vervolgonderzoek met nieuwe deelnemers kan duidelijk maken welke werkzaamheden verminderen, welke erbij komen en wat Miles uiteindelijk betekent voor de dagelijkse werkdruk.
Benieuwd wat het Miles zorghorloge voor cliënten en zorgprofessionals op jouw afdeling kan betekenen? Neem dan contact met ons op via het contactformulier voor een demo. We komen graag bij je langs.
Het onderzoek is gezamenlijk uitgevoerd door Parnassia en Stichting Bestaanskracht door de volgende onderzoekers: Eunice Cheung, Maarten van der Keur, Mirjam van Orden en Martin van der Weg.