FNS, voluit functionele neurologische stoornis, is een aandoening waarbij de aansturing van het lichaam door de hersenen verstoord raakt, zonder dat dit wordt verklaard door een zichtbare beschadiging van het zenuwstelsel. Mensen met FNS kunnen last hebben van verlammingsverschijnselen, moeite met lopen of bewegen, spraakproblemen, aanvallen, trillingen, krachtsverlies, overprikkeling en ernstige vermoeidheid. Juist in het dagelijks leven kan dat grote gevolgen hebben: opstaan, reizen, afspraken nakomen, zelfstandig naar buiten gaan of spanning op tijd herkennen en begrenzen is dan niet vanzelfsprekend. Over het precieze aantal mensen met FNS in Nederland bestaan geen volledig eenduidige cijfers. Schattingen lopen uiteen van ruim 35.000 tot ongeveer 85.000 mensen met FNS-symptomen.
In de onderzoeken is gewerkt aan een op maat gemaakte Miles-zorginnovatie voor mensen met FNS. Het doel was om te verkennen hoe een smartwatch met gekoppelde app kan bijdragen aan het eerder signaleren, beter begrijpen en op tijd verminderen van stress en ontregeling in het dagelijks leven.
De doelgroep van het onderzoek bestaat in de eerste plaats uit mensen met FNS, en breder uit mensen bij wie stress zich niet alleen mentaal maar ook lichamelijk uit.
In de onderzoeken is ook gekeken naar mensen met hoge of chronische stress en naar mensen met een lichamelijke beperking, voor wie regie, veiligheid en eenvoudige bediening extra belangrijk zijn.
Dat zie je terug in het ontwerp: zowel de smartwatch-app als de smartphone-app moeten eenvoudig te gebruiken zijn. De smartwatch-app is vooral bedoeld voor directe ondersteuning op het juiste moment, met de belangrijkste informatie, subtiele signalen en korte oefeningen op het horloge zelf. De smartphone-app biedt daarnaast meer ruimte voor uitleg, extra informatie, inzichten en terugkijken.
Het onderzoek is uitgevoerd in opdracht van Stichting Bestaanskracht door vijftien internationale studenten van de opleiding “User Experience Design” van De Haagse Hogeschool. De studenten werkten vanuit één gedeelde opdracht, maar ontwikkelden ieder een eigen invalshoek, concept en prototype van de gebruikersinterface.
Daarbij is gebruikgemaakt van diverse onderzoeksmethoden, zoals interviews met een persoon met FNS die verbleef bij zorginstelling Fonteynenburg en haar begeleider, deskresearch, gebruikerstesten en feedbacksessies met betrokkenen.
Uit de onderzoeken komt een duidelijke richting naar voren: de oplossing moet stress niet pas registreren als iemand al vastloopt, maar juist eerder subtiele signalen opvangen, overzicht geven en direct bruikbare ondersteuning bieden.
Gebruikers zagen vooral waarde in vroege stresssignalering, rustige meldingen, ademhalingsoefeningen, bijhouden van gedachten en gevoelens, inzicht in stressmomenten en stresspatronen, planning, agenda-ondersteuning en snelle toegang tot hulp of afleiding.
Tegelijk maakten de tests ook duidelijk welke onderdelen verbetering vragen. Opvallende of pulserende waarschuwingen werden in een test als te alarmerend ervaren; subtielere signalen kregen de voorkeur.
Ook bleek dat de gebruikte termen en gezondheidsmetingen in de app niet altijd meteen duidelijk waren, dat informatie op het horloge snel te klein wordt en dat noodfuncties zo moeten worden ingericht dat ze niet per ongeluk worden geactiveerd. Verder kwam naar voren dat gebruikers keuzevrijheid willen: ondersteuning moet helpen, niet dwingen.
De aanbevelingen sluiten daar logisch op aan. Volgende versies moeten rustiger communiceren, eenvoudiger taal gebruiken en informatie slimmer verdelen tussen horloge en telefoon.
Stresslocaties kunnen beter visueel worden weergegeven, bijvoorbeeld op een kaart waarop zichtbaar wordt waar stress vaker optreedt.
Vragen om gedachten en gevoelens vast te leggen moeten desnoods overgeslagen kunnen worden, zodat de gebruiker regie houdt. En vooral: mensen met FNS en vergelijkbare problematiek moeten nadrukkelijk betrokken blijven in volgende testrondes.
De onderzoeken bieden daarmee een concrete basis voor verdere ontwikkeling en vervolgonderzoek. Wie wil meedenken, feedback wil geven of wil deelnemen aan vervolgonderzoek, kan contact opnemen via het contactformulier.
Deze opdracht is uitgevoerd door de volgende studenten: Den Bodnar, Edward Gingell Littlejohn, Viktória Hariňová, Elis Mäekask, Leon Málnay, Pia Münster, Hanh Linh Nguyen, Julia Piętowska, Daan Robben, Karīna Skarbinika, Katarzyna Sroczyńska, Louwrens van der Steen, Helene Widlund, Zuzanna Zapolska en Kevin Zupka.