Wat doe je als je zoon regelmatig vermist raakt en er geen oplossing bestaat? Voor onze familie was dat geen theoretische vraag, maar dagelijkse realiteit. Onze zoon / broer Salim, die leeft met een ernstige psychische aandoening, verdween soms dagenlang. De onzekerheid en angst werden ondraaglijk. Bestaande oplossingen bleken er niet te zijn.
In plaats van te wachten, besloten we als gezin zelf in actie te komen. Wat begon als een persoonlijke zoektocht, groeide uit tot een missie: een oplossing ontwikkelen die niet alleen onze zoon / broer helpt, maar ook anderen in vergelijkbare situaties.
De eerste stappen waren stroef. Zorgverleners zagen de noodzaak, maar hadden geen capaciteit om een innovatie te starten. We namen daarom zelf het initiatief en ontwikkelden een projectplan. Met steun van onder meer cliëntenraad, familieraad , zorgprofessionals en het bestuur en directie van de ggz-instelling ontstond een gedeeld vertrekpunt. De toekenning van subsidie via ZonMw door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport markeerde het officiële begin van de reis.
Vanaf dat moment groeide het reisgezelschap snel. Kennisinstellingen, studenten, onderzoekers, bedrijven, professionals en vervoersdienst sloten aan. Wat hen bond was geen formele verplichting, maar betrokkenheid bij het probleem. Mensen met verschillende achtergronden droegen bij met kennis, tijd en creativiteit. De innovatie werd daarmee geen product van één partij, maar van een breed netwerk.
De route verliep niet zonder tegenslagen. Ontwikkeling, afstemming en implementatie kostten meer tijd dan verwacht. Er waren spanningen, technische uitdagingen en organisatorische barrières. Toch bleef het gezamenlijke doel leidend: het verbeteren van de kwaliteit van leven van kwetsbare mensen. Juist in moeilijke fases bleek het opgebouwde draagvlak cruciaal om door te gaan.
Een belangrijk keerpunt was de intensieve samenwerking met cliënten en zorgverleners. Zij bepaalden mede hoe de oplossing eruit moest zien. Daardoor verschoof de focus van controle naar ondersteuning: niet alleen vermissingen voorkomen, maar bijdragen aan autonomie, zelfredzaamheid en herstel.
Het resultaat is het Miles zorghorloge: een zorginnovatie die cliënten ondersteunen wanneer zij zelfstandig op pad gaan. Met functies als navigatie, contact en een alarmknop biedt het veiligheid, zonder de bewegingsvrijheid te beperken. Ingebed in het zorgproces en als onderdeel van het behandelplan vormt het een integrale oplossing.
In pilots binnen de ggz blijkt dat het werkt. Cliënten durven weer naar buiten. Familieleden ervaren minder stress. Zorgverleners kunnen meer ruimte geven zonder het overzicht te verliezen. Technologie blijkt hier geen doel op zich, maar een middel dat direct impact heeft op het dagelijks leven.
Het boek “Op reis met Miles” laat zien dat zorginnovatie niet altijd uit systemen of instellingen komt, maar ook kan ontstaan vanuit persoonlijke noodzaak. Het is een verslag van een intensieve reis, een verantwoording van de ontvangen steun en een dankbetuiging aan iedereen die heeft bijgedragen.
Bovenal is het een boodschap aan andere gezinnen en zorgverleners: je staat er niet alleen voor. En soms begint echte verandering gewoon bij één gezin dat op zoek gaat naar oplossingen als die nog niet bestaan.
Wie het boek wil ontvangen, kan dit doen door €25 te doneren aan Stichting Bestaanskracht (ANBI) via IBAN NL26 INGB 0008 3491 18, onder vermelding van naam en adresgegevens.
Onze hartelijke dank gaat uit naar de meer dan 200 betrokkenen en ruim 20 organisaties die met hun tijd, kennis en inzet deze zorginnovatie mogelijk hebben gemaakt.